Zewnętrzna postwa jest równie ważna

W kontekście tego wzniosłego poczucia sensu tajemnicy staje się zrozumiałe, w jaki sposób wiara Kościoła w tajemnicę eucharystyczną wyraziła się w dziejach nie tylko poprzez potrzebę wewnętrznej postawy pobożności, lecz także przez szereg zewnętrznych wyrazów, mających na celu przywołanie i podkreślenie doniosłości sprawowanego wydarzenia. Tu bierze swój początek droga prowadząca stopniowo do określenia specjalnego statutu normującego liturgię eucharystyczną, w poszanowaniu różnych tradycji kościelnych, które prawowicie się wytworzyły. Na tym fundamencie rozwinęło się także bogate dziedzictwo sztuki. Nawiązując do chrześcijańskiej tajemnicy, architektura, rzeźba, malarstwo, muzyka bezpośrednio lub pośrednio znajdowały w Eucharystii motyw wielkiego natchnienia.

Jan Paweł II ECCLESIA DE EUCHARISTIA

Czemu Msza ma być piękna i "bogata"

Tak jak kobieta z Betanii, Kościół nie obawiał się «marnować», poświęcając najlepsze swoje zasoby, aby wyrażać pełne adoracji zdumienie wobec niezmierzonego daru Eucharystii. Nie mniej niż pierwsi uczniowie, którzy mieli przygotować «dużą salę», Kościół w ciągu wieków i przy zmieniających się kulturach czuł się zobowiązany, aby sprawować Eucharystię w oprawie godnej tej wielkiej tajemnicy. Nawiązując do słów i gestów Jezusa, i rozwijając obrzędowe dziedzictwo judaizmu, narodziła się liturgia chrześcijańska.
Cóż może wystarczyć, aby w odpowiedni sposób przyjąć dar, który Boski Oblubieniec nieustannie czyni z siebie dla Kościoła-Oblubienicy, zostawiając kolejnym pokoleniom wierzących Ofiarę dokonaną raz na zawsze na Krzyżu i czyniąc z siebie samego pokarm dla wszystkich wiernych? Nawet jeżeli logika «uczty» budzi rodzinny klimat, Kościół nigdy nie uległ pokusie zbanalizowania tej «zażyłości» ze swym Oblubieńcem i nie zapominał, iż to On jest także jego Panem, a «uczta» pozostaje zawsze ucztą ofiarną, naznaczoną krwią przelaną na Golgocie. Uczta eucharystyczna jest prawdziwie ucztą «świętą», w której prostota znaków kryje niezmierzoną głębię świętości Boga: O Sacrum convivium, in quo Christus sumitur! Chleb łamany na naszych ołtarzach, ofiarowany nam, jako pielgrzymom wędrującym po drogach świata, jest panis angelorum, chlebem aniołów, do którego nie można się zbliżać bez pokory setnika z Ewangelii: «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój» (Mt 8, 8; Łk 7, 6).

Jan Paweł II ECCLESIA DE EUCHARISTIA

Cel małżeństwa

Małżeństwo jako instytucja naturalna, na skutek woli Stwórcy, ma za swój pierwszy i wewnętrzny cel nie wzajemne doskonalenie się małżonków, lecz rodzenie i wychowanie nowego życia. Inne cele pochodzące także z natury małżeństwa, nie znajdują się na równym poziomie z tym pierwszym celem, a tym bardziej nie są one odeń wyższe, przeciwnie - są mu w sposób istotny podporządkowane. Odnosi się to do każdego małżeństwa, także niepłodnego

Pius XII, Do położnych, 29 X 1951 r.

Organy - "Praeludium vitae aeternae"

Ich brzmienie dodaje majestatu ceremoniom kościelnym, a umysły wiernych podnosi do Boga i spraw niebieskich. Tak wypowiada się o organach Konstytucja o Liturgii Świętej II Soboru Watykańskiego, dodając jednocześnie, że należy je mieć w wielkim poszanowaniu jako tradycyjny instrument muzyczny Kościoła Zachodniego (...).

"Praeludium vitae aeternae" - zapowiedź radości niebieskich - ten napis odczytać można na organach znajdujących się w jednej z katedr Europy Północnej, co sformułowane inaczej oznacza, że organy przeznaczone są przede wszystkim do głoszenia chwały Boga.

bp Egon Kapellari "Znaki święte w liturgii i codzienności"

Znaczenie rytu soli przy Chrzście św.

Było także w zwyczaju, że podczas chrztu również małe dzieci otrzymywały kilka ziarenek soli. Obecnie zmodyfikowany obrzęd sakramentu nie przewiduje tego rytu. Jest to w pewnym sensie godne pożałowania, gdyż w ten sposób zrezygnowano z możliwości przypomnienia chrześcijanom, że powinni być solą dla swojego otoczenia. W szczególny sposób potrzebowałaby tej soli nasza zmęczona życiem cywilizacja.

bp Egon Kapellari "Znaki święte w liturgii i codzienności"

Chorał gregoriański - duchowy sens i duchowy niepokój

Jakże można oddać i pokazać ludziom duchowy sens, duchowy niepokój; sprawić, aby spłynęło na nich coś na podobieństwo chorału gregoriańskiego.

Antoine de Saint-Exupery "List do generała"

Miłość i uwielbienie

Miłość bez uwielbienia jest niema, a co dopiero uwielbienie bez miłości, nawet jeśli zanoszą je aniołowie.

Johannes von Ford - Homilia do Pieśni nad Pieśniami